ოდესღაც


  • ოდესღაც თოვლი ისე მიყვარდა, მის მოლოდინში ქაღალდისაგან გამოჭრილი ფიფქებით ვთამაშობდი.
  • ოდესღაც მეგონა, რომ მზე წითელი იყო.
  • ოდესღაც ვოცნებობდი, როცა გავიზრდები, დედაჩემს დავემსგავსო-მეთქი.
  • ოდესღაც მინდოდა არქიტექტორი გავმხდარიყავი და ბევრი ბევრი პროექტი სულ ხელით მეხაზა.
  • ოდესღაც მეგონა სკოლის დამთავრების შემდეგ კლასელებს ისევ ვნახავდი.
  • ოდესღაც მეგონა, სარა ბრაიტმანს სიმღერის დროს ასლოკინებდა-ხოლმე.
  • ოდესღაც პოსტებს გაღიმებული სახით ვწერდი.
  • ოდესღაც ვინდიუსის “გადაყენება” არ მეზარებოდა.
  • ედესღაც ჩიპსებს ყოველდღე ვჭამდი.
  • ოდესღაც ვერ ვიტანდი, როცა ვინმე ჩემს ნაწერებს კითხულობდა.
  • ოდესღაც მეგონა სტუდენტობას ვერასოდეს შევეგუებოდი.
  • ოდესღაც მეგონა სამსახურში წასვლის არსოდეს შემეშინებოდა.

 

Posted on 19/02/2011, in სხვადასხვა, me, myself, I. Bookmark the permalink. 8 Comments.

  1. ჩიპსი მომენატრა❤
    რატო უნდა ესლოკინა სიმღერის დროს? :დ

    • სუნთქვა ჰქონდა რაღაცნაირი. ყოველ ჩასუნთქვაზე ისე შეხტებოდა ხოლმე, მეგონა ასლოკინებდა :))

  2. ოდესღაც…
    რამდენი რამე იყო ოდესღაც :დ

  3. რა სევდაა… ოდესრაც.. საოცარი სიტყვა..

  4. მეც მიდნა მეშინოდეს სამსახურში წასვლის. უფრო სწორად, სამსახურში მიწეევდეს წასვლა :დ

  5. ოდესღაც მეგონა სკოლის დამთავრების შემდეგ კლასელებს ისევ ვნახავდი. << მე მგონია ახლა.. :(( და მინდა რომ ასე იყოს!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: