Blog Archives

გუშინდელი ამბავი (ანუ ბოღმა-ფართის შემდეგ)

გუშინ დიდი დღე იყო. დიდს ისე ვიძახი, თორემ ეს 2010 წლის ყველაზე საშიში დღე იყო ჩემთვის (არა, კალიები არაფერ შუაშია)

4 დღის წინ “შვებულებაში გასვლა” გადავწყვიტე. ანუ ახალი გასართობების მოფიქრება და ძველებისათვის ცოტა ხნით თავის დანებება (რომ არ მომბეზრდეს). ხოდა გუშინ ის დღე იყო, როცა ბლოგერები მთაწმინდის პარკში უნდა ავსულიყავით.  ნათიას ვერ გავუბედე ვერ წამოვალ-მეთქი რომ მეთქვა (შიში ოხერია lol) ხოდა ჩემი შვებულება 1 დღით დავარღვიე. სულ  ნახევარი საათი დასჭირდა tweet.ge-ს ამბავს. ბოღმა ფართიც არ გაგრძელებულა დიდხანს. უკვე მეგონა წამოვიდოდით, რომ ნათიამ აიჩემა ცოტა ხანს კიდევ ვიყოთო.  ყველანი გაშეშდნენ ერთ ადგილას. ამასობაში ბევრი ვიწრიალე, ტვინი ვბურღე წავიდეთ-მეთქი, მაგრამ არაფერმა გაჭრა (არასოდეს შემეძლო ხალხის დარწმუნება).

ბოლოს დაგვადგა საშველი. წავიდეთო თქვეს. მართალია ფეხით წასვლაზე იყო ლაპარაკი, მაგრამ ეს ვის ადარდებდა. ისედაც მიყვარს ფეხით სიარული.

ჰოდა მივადექით თუ არა კიბეებს, იქიდან დაიწყო ჩემი ხერხემლის, მუხლების და იდაყვების ცახცახი. ის კიბეები არასოდეს მქონდა ნანახი. გამიკვირდა ჩაბნელებული რომ იყო და მაშინვე შევიცხადე. დამამშვიდებელი პასუხი რომ ვერ მივიღე, იმაზეც მადლობა ვთქვი, რომ ქუსლიანი ფეხსაცმელი არ მეცვა. ავიშვირე თავი და წავედი.

წინ მივდიოდი, როგორც ყველაზე  მშიშარას შეეფერება 😀 😀 დანარჩენები ერთად მოდიოდნენ, მათი ხმაც არ მესმოდა ზურგს უკან.  მხოლოდ ნათია მეძახდა, ნელა იარე, არსად დავარდეო. მათთან ერთად რომ მევლო, მართლა ავილეწებოდი სადმე. მარტო უფრო ყურადღებით და დაკვირვებულად დავდიოდი, თანაც თუ წავიქცეოდი, თან მაინც არავის გავიყოლებდი 😀

არ მახსოვს რამდენ ხანში გავიარეთ ბნელი და უსასრულო გზა. მე, ადამიანი, რომელსაც დღის სინათლეზე, სრულიად სწორ იატაკზეც კი შემიძლია კისრის მოტეხვა, გუშინ ცოცხალი და ჯანმრთელი დავბრუნდი სახლში.

ახლა კი წავედი შვებულებაში. ვიცი ბლოგერები ამას ვერ გადაიტანენ და მათი შეკრება ჩემ გარეშე აზრს დაკარგავს :mrgreen: :mrgreen: მაგრამ მე ვირტუალურად მაინც ყოველთვის მათთან ვიქნები და თვალს ვადევნებ მათს პოსტებსა და სტატუსებს 🙂

ახლა კი ამ პოსტს გამოვაქვეყნებ, სანამ მეოთხედაც ჩამქრალა შუქი.  😀

Advertisements
%d bloggers like this: