Blog Archives

კიდევ ერთი ზღაპარი

შესავლის მაგიერ

ახლა ისეთ დღეში ვარ, წესით უროს და ორ აგურს უნდა ვეძებდე, მაგრამ ვზივარ და ზღაპრებს ვწერ. ურო და აგურები მოიცდიან.

იყო და არა იყო რა, იყო მარი და ვეკო.  მათ შესახებ უკვე წინა ზღაპრიდან იცით. მას შემდეგ, რაც დიდი წვალებით თავი დააღწიეს მტანჯველ საპყრობილეს, გადაწყვიტეს სტუდენტურ-გამათავისუფლებელ მოძრაობას ჩადგომოდნენ სათავეში და თავიანთ დიად საქმეთა სიისათვის კიდევ ერთი საქმე შეემატებინათ.

მისია – ნათიას გათავისუფლება.

დრო და ადგილი – 18. 05. 2010. დილის 10 საათი.  22-ე საჯარო სკოლის მიმდებარე ტერიტორია. Read the rest of this entry

Advertisements

15 მაისი

დღეს 15 მაისია. ფრიად დიდი დღე 😀

დღეს ქალბატონი sunwaiting-ის დაბადების დღეა. მართალია უკვე ვნახე და პირადად მივულოცე, მაგრამ კიდევ ვულოცავ და ყველაფერს კარგს ვუსურვებ.  20 წლის გახდა, უკვე დიდი გოგოა, სადაცაა სიბერეც მოუკაკუნებს =)) ბავშვობაში 20 წლის ადამიანი უკვე ძალიან ბებერი მეგონა.

ეს დღე კიდევ იმითაა ჩემთვის დიდი, რომ დღეს ერთი წელი შესრულდა მას შემდეგ, რაც ბოლოჯერ ვიყავი სკოლაში მოსწავლის სტატუსით, ანუ ჩემი “ბოლო ზარის” წლისთავია. არ შემეძლო ამ დღის ისე გატარება, რომ არ დამეწერა ამის შესახებ. სკოლაშიც კი მივედი უნივერსიტეტის მერე, მაგრამ დაკეტილი დამიხვდა.

არ ვიცი სხვებისთვის როგორ, მაგრამ ‘ბოლო ზარი’ ჩემთვის ძალიან ცუდი დღე იყო. ასე მეგონა სადღაც, ძალიან შორს ვაპირებდი წასვლას, სადაც არ მეგობრები და არც ახლობლები მეყოლებოდნენ გვერდით. კონცერტიც კრახით დასრულდა, ბოლო მომენტში ნახევარი პროგრამის შეკვეცა დაგვჭირდა და ძალიან უმარილო გამოვიდა.

ბოლოს მასწავლებლებმა გზა დაგვილოცეს და გამოგვისტუმრეს. არადა პირველ კლასში სულ სხვანაირად წარმომედგინა სკოლის დამთავრება, მეგონა თავქუდმოგლეჯილი გამოვიქცეოდი და უკან აღარ მივიხედავდი, მაგრამ გულჩვილობა თავისას შვრება.

ესეც რამდენიმე ფოტო

მე მეორე ვარ

Read the rest of this entry

შემოპარული

იმის მერე რაც ვეკოს ბლოგზე დავწერე პოსტი (თუ გაინტერესებთ დააჭირეთ აქ), მინდოდა მარისთანაც შემოვპარულიყავი. მაგრამ ცოტა ხნით თავს ვიკავებდი. ნანახი არ მყავდა.

ისე დიდი ხანია ვიცნობ. 2 წელი იქნება. ან ცოტა მეტი ან ცოტა ნაკლები. თავიდან დიდი გადასარევი ურთიერთობა არ გვქონია. არც ცუდი. უბრალოდ ერთმანეთზე ცუდს არ ვფიქრობდი. კარგს კი. ოღონდ ცოტას. იმის მერე რაც ფორუმზე სულ შვიოდე კაცი დავრჩით, უფრო ახლოს გავიცანი მარად მწვანე მარიანა და საკმაოდ კარგი შთაბეჭდილებაც დატოვა. საინტერესოა მარისთან საუბარი, თუნდაც ის რომ სულ კარგ ხასიათზეა და არასდროს არ არის იმის ხასიათზე ვინმე გააბრაზოს. (შეილება მე არ მინახავს).

ორშაბათს, ჩვენი გაცნობის ბოლო ეტაპი იყო. ანუ პირადად გავიცანი.დამიმესიჯა თუ მელიქიშვილზე გამოდიხარ მე და ვეკო გნახავთოო. მერე ციყვებშიც ვიყავით. (უკვე ბევრჯერ ითქვა ამაზე). და დღეს მინდა ვთქვა, რომ აი მართლა ძალიან კარგი ადამიანია, და ზუსტად ისეთი იყო როგორიც წარმომედგინა. თბილი გულით და მომღიმარი სახით. მარა მერე მეც დამცინოდა 😀 😀

ხო და ჩემი სურვილიც ავისრულე.მარად მწვანე ბლოგზეც შემოვაღწიე და იმედი მაქვს კიდევ ერთ ადამიანს გაუხარდება ჩემი პოსტი =))

წარმატებებს გისურვებ მარ ყველგან და შენი მიზნების განხორციელებას :* :*

By www.siyvarulovna.wordpress.com

ციყვები

ვირაზე მეტია ვეკო, ნათია და მე შეკრებას ვგეგმავთ. წინა სამშაბათს ჩაგვეშალა, ამიტომ დღეისთვის გადავდეთ ეს საქმე. უკვე ყველაფერი მოფიქრებული  გვქონდა. ერთი ამინდის პროგნოზი გვიშლიდა ნერვებს, მაგრამ დიდად არ გვაღელვებდა ეგ საკითხი.

გუშინ, როცა ამინდზე დაბოღმილი და გაბაზებული, დილაადრიან მაღლივის გზას უქოლგოდ დავადექი, სულ ვერ წარმოვიდგენდი თუ შეკრება ერთი დღით ადრე მოგვიწევდა. მაღლივის შესასვლელთან ვეკო დამხვდა, ლექციებს აცდენდა და გადაწყვიტა ჩემს ლექციაზე შემოსულიყო. ცოტა ხანი ლექტორს ველოდეთ რომელიც მაინც არ მოვიდა, ამიტომ მეათე სართულზე ავედით, რათა შემდეგი ლექციების დაწყებას დავლოდებოდით.

ცოტა ხანში აჩოც მოვიდა. მერე ვეკომ თქვა მშიაო და რადგან “Good Food”-თან მწყრალად არის, ამიტომ ავტობუსით ქავთარაძეზე მოგვიწია ჩასვლა. იქიდან რომ ვბრუნდებოდით, ვეკომ და აჩომ თქვეს არ ჩავიდეთო და სადაც ეს ავტობუსი წავა იქ წავყვეთო 😀 საქმე მაინც არაფერი გვქონდა (ლექციების გარდა:D) ასე რომ წავედით… Read the rest of this entry

Fail fail and fail

ველას ჰქონია ცხოვრებაში წარმატებული და წარუმატებელი პერიოდები. ზოგჯერ დიდ წარმატებას წარუმატებლობა მოსდევს, ზეგჯერ კი პირიქითაა. ამ პროცესს თავიდან ვერ ავიცილებთ, მხოლოდ ის შეგვიძლია გავაკეთოთ, რომ წარმატებულობის პერიოდი მაქსიმალურად გავახანგრძლივოთ.

უკვე მეორე კვირაა ყველა გეგმა მეშლება. დიდი fail-ების ხანა დაიწყო.

ჯერ იყო და ვერ წავედი “მუსიკის ჰანგების” სპექტაკლზე. ძაან მიყვარს ეს მიუზიკლი და მინდოდა მისი ქართული ვერსია მენახა. დედაჩემის მოუცლლობის გამო ეს ამბავი ჩამეშალა.

შემდეგ მე და ვეკომ გადავწყვიტეთ “ინტელექტუალური წიაღსვლა” მოგვეწყო და ერთდროულად წავგეკითხა რაღაც წიგნი, შემდეგ კი ერთად განგვეხილა და გვესაუბრა მის შესახებ. ეს წამოწყება თითქოს ადვილი ჩანს, მაგრამ ვეკომ ის დაგეგმილი წიგნი ვერ იპოვნა ბიბლიოთეკაში.

Read the rest of this entry

თოვლიანი პოსტი

“მარი რის მარია თოვლს და მოგუნდავე ბავშვებს მეექვსე სართულიდან თუ უყურა და ერთი თვითონაც არ დაიწვა თოვლის სიცივისგან ხელებიო” უთქვამს ვიღაცას 🙂 ვიღაცას კი არადა მე ვამბობ. მართლაც რა გამაჩერებდა სახლში და როგორ დავტოვებდი ამ ნანატრს თოვლს ასე უყურადღებოდ. მაგრამ აქვე ერთ პრობლემას წავაწყდი: “მარტო ხომ არ ჩავალ”. ბევრი ვიფიქრე თუ ცოტა, გონება გამინათდა და ის 12 თუ 13-სართულიანი შენობა გამახსენდა 🙂 დიახაც,  მაღლივი ყოველთვის უდრტვინველად დგას თავისი ერთგული “მიმდევრების” სამსახურში.  ამ გაგანია გამოცდების პერიოდში, გამორიცხული იყო იქ ერთი ნაცნობი მაინც არ მენახა. თუმცა კიდევ უფრო გამიმართლა და თიკომ დამირეკა, ქულები გამოუკრავთ და ავიდეთ, გავარკვიოთო.  ქულა კი ვიცოდი, მაგრამ მიზეზი ხომ უნდა მქონოდა, აბა მარტო საგუნდაოდ იქ ვინ ადის (ნორმალური).

Read the rest of this entry

%d bloggers like this: