Blog Archives

My Green Sea

ზღვა მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნანახი. არა, ნანახი კი არა, დანახული უფრო ითქმის. ნისლსა და წვიმაში, ძლივს ვარჩევდი, რა იყო ეს ვეებერთელა მწვანე სივრცე, რომელსაც თანდათან ვუახლოვდებოდი. ჰო, მწვანე იყო. ყოველ შემთხვევაში, დეკემბრის წვიმიან საღამოს ასე ჩანდა. ან, უბრალოდ, ისე გამიხარდა მისი დანახვა, რომ მწვანედ მომეჩვენა. მოკლედ, ზღვა, რომელიც უკვე 2 წელია ჩემს მეხსიერებაში არსებობს, მწვანეა და იქამდე იქნება ასე, სანამ მეორედ არ ვნახავ და ხელახლა არ დავიმახსოვრებ.

რატომ არასოდეს დავდიოდი ხღვაზე? პასუხი იმდენად მარტივია, თვითონაც მიკვირს. უბრალოდ, ბავშობაში ყოველთვის მაღალმთიან კურორტებზე მატარებდნენ დასასვენებლად. თინეიჯერობის ასაკში კი მხოლოდ იძულების წესით თუ მომაშორებდა თბილისს ვინმე.

აი, ასე გავატარე 22 წელი ხმელეთზე. უკვე მომბეზრდა, რომ ზაფხულობით ჩემზე ფერმკრთალი ქალაქში არავინ დადის.  კარგი, ჰო.. სიფერმკრთალე სულაც არ მადარდებს. უბრალოდ, ზღვისპირა ქალაქების მიმართ მამოძრავებს დაუოკებელი ინტერესი, თანაც უკვე კარგა ხანია, სადმე დამოუკიდებლად წასვლის იდეით ვარ შეპყრობილი. ჰოდა, ერთ მშვენიერ დღესაც საქართველოს რკინიგზის საიტზე შევედი და ყოველგვარი ზედმეტი ფიქრს გარეშე 2 ბილეთი ვიყიდე, ჩემთვის და ჩემი მეგობარი მარისთვის, რომელსაც შაბათს დაბადების დღე აქვს და გადავწყვიტე სიურპრიზი მომეწყო. მიმართულება – თბილისი – მახინჯაური. მოკლედ, სულ რამდენიმე დღეში ზღვას მეორედ ვნახავ. მანამდე კი რამდენიმე საქმე მაქვს მოსაგვარებელი:

  • საცურაო კოსტიუმის ყიდვა – აქამდე არასოდეს მქონია.
  • ბინის ან სასტუმროს მოძებნა.
  • საჭირო ნივთების სიის ჩამოწერა და ბარგის ჩალაგება.
  • აკვარიუმის წყლის გამოცვლა და თევზების მოვლაში დედაჩემის “დატრენინგება”.
  • რუკაზე ბათუმის გზების საფუძვლიანად დაზეპირება და მოსანახულებელი ადგილების სიის შედგენა.
  • ხელფასის აღება 😀

სულ ესაა, რასაც ვაპირებ. არ ვიცი, რამდენად რთული ან მარტივი გამოდგება, მაგრამ თუ ჩემი იმედები  გამართლდა და  გენიალური შაბათ-კვირა მელის. ❤

vectorgirl91

Advertisements

ზღვიანი პოსტი

რაც თავი მახსოვს, არასოდეს მყარებია დილით ადრე გაღვიძება. ყოველითვის ძილისგუდობას მაბრალებდნენ. სულ მიკვირს, რა საჭიროა დილის 6 საათზე წამოხტომა, როცა საქმე მაინც არაფერი მაქვს?

დღეს, მთელი არდადაგების განმავლობაში, პირველად გავიღვიძე ადრე, რათა გუშინ მოფიქრებული გეგმები შემესრულებინა. გარეთ ჯერ კიდევ ბნელოდა, სიჩუმეს მხოლოდ მეეზოვეთა ცოცხების შრიალი არღვევდა. – წავიდე? – ვკითხე ჩემს თავს და იმანაც დადებითი პასუხი გამცა. სინამდვილეში მხოლოდ იმისთვის გავიღვიძე, რომ მაინტერესებდა მართლა წავიდოდი თუ – არა.

მარი (ჩემი მეგობარი) უკვე დიდი ხანია სპორტულ ცხოვრებას მისდევს. რაც მას ვიცნობ, სულ ვარჯიშობს და ცეკვავს. გუშინ, როცა ჩემთან იყო მოსული და თბილისის წყალსაცავზე (ზღვას რომ ეძახიან :D) სირბილისა და ვარჯიშის ამბებს მიყვებოდა, ძალიან დამაინტერესდა. Read the rest of this entry

ზაფხული დაგვიბრუნდა

ახალი სიცოცხლე დაიწყო, ზაფხული ისევ მოვიდა. გილოცავთ! 😀 😀

მგონი დიდად არც გიხარიათ, ზაფხული ბევრისთვის მხოლოდ აუტანელ სიცხესთან ასოცირდება, გული უწუხდება ზოგს აგისტოს პაპანაქებაში, მაგრამ მე  ასეთი სიცხიანად მიყვარს ზაფხული.

თავიდან ამისთვის მხოლოდ ის მიზეზი მქონდა, რომ ჩემი დაბადების დღე შუა ზაფხულშია. ისე კი ყოველთვის ვწუხდი იმ დღის “მდებარეობის” გამო, რადგან ჩემი მეგობრები ყოველთვის დასასვენებლად იყვნენ წასულები და კარგად ვერ ვერთობოდი.

ზაფხულობით, როგორც წესი, ზღვაზე არ დავდივარ, რადგან ცურვა მაინც არ ვიცი (დედაჩემს ეშინია არ დავიხრჩო), ამიტომ პლაჟზე ტყუილად გდებას მირჩევნია სუფთა ჰაერზე დავისვენო სადმე მთაში ან ტყიან ადგილას.

Read the rest of this entry

%d bloggers like this: